De rest is veranderd in kleine snippers papier.
Erik veegt de snippers bij elkaar en durft
bijna niet
te kijken wat er nog meer kapot is. Maar het is net of
hij het al wist. Al toen hij de trap opkwam, en zelfs
daarvoor, wist hij het gewoon. Naast zijn bed ligt
een uit elkaar getrokken stripboek. De
voorplaat is
doormidden gescheurd. 'Kuifje en het gebroken oor'
leest Erik, in twee helften. De spannendste Kuifje die
hij ooit heeft gehad.
Met stampende voeten loopt Erik naar zijn
bureau.
Daar pakt hij een stuk papier en de dikste zwarte stift
die hij heeft. Hij schrijft: Streng Verboden Voor
Jeroentjes!, met een vette streep onder 'Streng'.
Onder een stapel blaadjes ligt het plakband. Erik sjort
het er onderuit. De stapel glijdt opzij en waaiert over
het bureau, maar hij kijkt er niet eens naar. Hij trekt
een flink stuk plakband van de rol en loopt naar zijn
deur om het papier erop te hangen. Maar halverwege
blijft hij staan. Hij kijkt nog even naar het 'Streng
Ver-
boden' en propt het papier dan boos in elkaar. Zo'n
joch kan natuurlijk niet eens lezen. Woedend smijt hij
de prop in een hoek.
Hij leunt tegen de muur en staart naar de
ellende in
zijn kamer. Zijn kamer. Hij weet het nu zeker: kinde-
ren van twee moesten verboden worden.